Myslovitz na nowo

"Gazeta Mysłowicka", nr 10/2012

20 kwietnia mysłowicka grupa wydała oświadczenie, w którym informuje o zakończeniu współpracy w dotychczasowym składzie. Artura Rojka zastąpił Michał Kowalonek z zespołu Snowman. Trwają próby przed pierwszymi koncertami z nowym wokalistą.

Myslovitz z nowym wokalistą Michałem Kowalonkiem (drugi od prawej)

fot. Leszek Gnoiński

W jaki sposób Michał został wokalistą Myslovitz?

Przemek Myszor: Kupiliśmy go na Allegro. Szukałem stroika, zobaczyłem, że można kupić wokalistę Myslovitz i dałem za niego 5 dych. Nikt nie przebił i musimy razem grać... Kiedy już wiedzieliśmy, że zespole będą zmiany, wiedzieliśmy też, że będziemy grać dalej jako Myslovitz. Przeżywaliśmy odejście Artura. Wiedzieliśmy, że wcześniej czy później to się stanie. Kiedy pojawiła się roczna przerwa, to już wtedy rozmawialiśmy między sobą, że w razie czego w dalszym ciągu będziemy grać jako Myslovitz. Kiedy zapadła decyzja, nowego wokalisty szukaliśmy intensywnie przez miesiąc, w internecie, przez znajomych. Trochę orientujemy się też w branży. W ten sposób wytypowaliśmy sobie grupę ludzi, z którymi chcielibyśmy porozmawiać. Kiedy znaleźliśmy Michała, zadzwoniłem do niego, a on się rozłączył.

Wojtek „Lala” Kuderski: Nie chcieliśmy, żeby był to ktoś z talent show. To nie miał być też ktoś bardzo znany, ale ktoś, kto będzie do nas pasował. Dla nas ważne jest to, że to my szukaliśmy, a to nie on szukał nas. Nie chcemy się ścigać. Muzyka to nie sport i nie chcemy mówić: „Bo z Michałem będziemy lepsi”. W dalszym ciągu reprezentujemy ten sam, jeśli nie wyższy poziom. Myslovitz to ciągle ci sami ludzie.

Przemek zadzwonił do Michała i co dalej?

Michał Kowalonek: Odezwałem się do Przemka już wcześniej i napisałem, że jeśli będzie miał kiedyś wolną chwilę, to chętnie coś z nim zrobię. Przemek odpowiedział, że może za miesiąc miałby propozycję współpracy. Po miesiącu zadzwonił i powiedział, że rozstają się z dotychczasowym wokalistą i czy nie przyjechałbym zaśpiewać. Trochę się przestraszyłem i odpowiedziałem, że nie mogę rozmawiać, że zadzwonię za pół godziny. Poszedłem do domu i rozmawialiśmy żoną. Zastanawialiśmy się, czy nie oszalał albo czy to nie głupi żart. Po czterech dniach pojawiłem się na pierwszym przesłuchaniu. Potem były kolejne spotkania, na których chłopaki przemaglowali mnie od góry do dołu. Utwory nie są łatwe i jest ich wiele. Chcę dodać coś od siebie, żeby w tych dotychczasowych utworach zespołu także był mój cień.

Jesteś z Poznania. To nie problem, że zespół jest z Mysłowic?

Michał: W tym gorącym dla zespołu okresie wsiadam w pociąg i przyjeżdżam na tydzień. Nocuję u mamy Przemka, którą serdecznie pozdrawiam, a do domu wracam na weekendy.

Jak przebiegają próby?

„Lala”: Bardzo intensywnie. Czasami po 8-12 godzin z niewielkimi przerwami. Jesteśmy mocno zmobilizowani. W zespole jest teraz bardzo dużo świeżości. Mamy nadzieje, że nie będzie to świeżość tylko na teraz.

Wojtek Powaga: Gra nam się świetnie. Bardzo mi się podoba, jak Michał interpretuje teksty.

Atmosfera jest dobra.

Jacek Kuderski: Jest bardzo dobra. Dawno tak nie było. Wszystkie naprężenia, które były wcześniej w zespole puściły. Teraz jest tak, jakbyśmy zaczynali od nowa. Czuję się dwadzieścia kilka lat młodszy. Zdajemy sobie sprawę, że mamy dorobek i musimy to wszystko utrzymać. Od kilku majowych koncertów zależy to, czy publiczność nas zaakceptuje. Liczymy, że zaakceptuje, bo w zespole Myslovitz pozostało 4 muzyków. Brzmienie się nie zmieni. Zmieni się wokal, ale Michał potrafi interpretować utwory w stylu Artura, a ma też swoją charakterystyczną barwę. W historii wielu zespołów było tak, że szukano wokalisty podobnego głosowo. My wyszliśmy z innego założenia. Szukaliśmy wokalisty, który nie będzie w stu procentach przypominał Artura, ale w utworach będzie czuł się dobrze. Udało nam się go znaleźć. Zespół Myslovitz nie jest zespołem z castingu, więc chcieliśmy podejść do tego inaczej, żeby publiczność dalej nas szanowała. Były trudne momenty, ale w końcu pojawił się Michał.

Poza próbnym koncertem w Mysłowicach, planowany jest inny występ w mieście?

Przemek: Otwartą próbę w MOK-u gramy 30 kwietnia. To pierwszy oficjalny wspólny występ. Pierwszy koncert zaplanowany jest na 4 maja we Wrocławiu. Duży koncert w Mysłowicach planujemy prawdopodobnie na jesień.

Na najbliższych koncertach pojawią się nowe utwory?

Wojtek: Na pierwszy koncert chcemy się wyrobić z nowym utworem, który przyniósł Michał.

Jacek: Na dziś mamy opracowane 18 piosenek z dotychczasowego repertuaru. Żeby być przygotowanym do koncertów, musimy mieć ich minimum 20.

Pojawiły się informacje o nowej płycie z Michałem.

„Lala”: Wydanie płyty planujemy na jesień. Chcielibyśmy, żeby niebawem ukazał się singiel ukazujący możliwości Michała. Na nowej płycie zaśpiewa wszystkie utwory. Bardzo podoba mi się chrypka w jego głosie i na nowej płycie chciałbym to wykorzystać. Oprócz utworów, które już mamy, będą nowe, ale nie wiemy jeszcze, w jakiej ilości.

Odejście z zespołu było decyzją Artura?

Przemek: Tak, ale nie chciałbym się skupiać na rzeczach, które nas poróżniły, a na tym, co razem osiągnęliśmy, bo przecież osiągnęliśmy wiele.

BS, BK

Ostry jak Tabasko

www.suplement.us.edu.pl, kwiecień 2012

– Kilka kawałków na płycie jest naprawdę dobrych – mówił o wydanym w kwietniu albumie Tabasko „Ostatnia szansa tego rapu” Grzegorz, uczestnik koncertu. Publiczność usłyszała m.in. „Kochana Polsko”, „Ostry na prezydenta”, „Niebo”, „Nie odejdę stąd”, „Zachłanność” i „Wychowani w Polsce”.


O.S.T.R. Koncert Tabasko w Mega Clubie

fot. KM

Piosenki pochodziły zarówno z solowej twórczości O.S.T.R., z działalności pod szyldem Tabasko, jak i ze współpracy rapera z innymi muzykami. Koncert odbył się 13 kwietnia w katowickim Mega Clubie. Jako support wystąpiła Familia H.P.

Adam „O.S.T.R.” Ostrowski jest absolwentem Akademii Muzycznej w Łodzi. W 2001 roku ukazała się jego debiutancka płyta „Masz to jak w banku”. Nagrał kilkanaście solowych płyt, w tym dwie jako POE, wspólnie z Emade. W 2007 roku otrzymał nominację do MTV Europe Music Award w kategorii najlepszy polski wykonawca. W 2008 roku otrzymał Fryderyka za płytę „HollyŁódź”. Laureat trzech złotych i jednej platynowej płyty za sprzedaż albumów. W 2009 roku wyprodukował ścieżkę dźwiękową do filmu „Galerianki” w reżyserii Katarzyny Rosłaniec.

Tabasko jest kontynuacją wydanego w 2002 roku pod tym tytułem albumu O.S.T.R. W skład grupy wchodzą O.S.T.R, Kochan, Haem i beatboxer Zorak. Album „Ostatnia szansa...” nagrany został w holenderskim studiu Killing Skills. „Materiał wyprodukowany przez Holendrów i Ostrego – reklamuje album wydawca – to subtelne połączenie analogowej barwy sowieckich synthów z kreatywnym i niepowtarzalnym samplingiem”.

BK

Autor „Tanga” doktorem honoris causa UŚ

www.suplement.us.edu.pl, marzec 2012

– Sławomir Mrożek lubi krótkie formy, więc będę mówił krótko – mówił rektor Uniwersytetu Śląskiego prof. Wiesław Banyś podczas uroczystości 23 marca w Teatrze Śląskim. – Wniosek nadania najwyższej godności naszej uczelni jest uzasadniony.


Sławomir Mrożek w Teatrze Śląskim

fot. BK

Laudację wygłosił prof. Marian Kisiel, prodziekan Wydziału Filologicznego UŚ i kierownik Zakładu Literatury Współczesnej. – Sławomira Mrożka nie można zamknąć w definicji. Jest geniuszem literatury – mówił. – Przede wszystkim to wybitny polski dramaturg i prozaik.

Mrożka połączyła z Katowicami miłość. W 1957 roku poznał tutaj swoją pierwszą żonę Marię Obrembę, którą po dwóch latach poślubił, również w Katowicach. – Powinienem wygłosić przemówienie o Śląsku. Będzie to przemówienie prywatne, o mojej pierwszej żonie – mówił wzruszony pisarz. – W roku 1963 wyjechaliśmy do Italii, a ja bez niej nie wyjechałbym nigdy. – Maria Obremba zmarła sześć lat później.

O godz. 17 honorowy doktor spotkał się z czytelnikami w księgarni Matras. Na następny dzień w Teatrze Śląskim zaplanowana została premiera jego sztuki „Kontrakt” w reżyserii Bogdana Cioska.

81-letni autor przyjechał do Katowic w towarzystwie żony Susany Osorio. Debiutował wydanymi w 1953 roku „Opowiadaniami z Trzmielowej Góry” oraz zbiorem opowiadań „Półpancerze praktyczne”. Po wyjeździe za granicę do kraju powrócił w roku 1996. Od czterech lat mieszka w Nicei. Niedawno nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazał się w Polsce drugi tom jego „Dziennika”.

BK

Bracia Waglewscy wystąpili w Mega Clubie

www.suplement.us.edu.pl, marzec 2012

– Im starszy tym lepszy mam smak – śpiewał Fisz. Jego koncert wraz z Emade odbył się w Katowicach 23 marca w ramach trasy promującej wydany w listopadzie album „Zwierzę bez nogi”.


Fisz i Emade w Mega Clubie

fot. KM

Wcześniej duet można było zobaczyć na Śląsku przed czterema miesiącami w chorzowskiej Szufladzie 15. Był to koncert w ramach festiwalu Ars Cameralis. Materiał z nowej płyty muzycy zaprezentowali wtedy na żywo po raz pierwszy.

– Mija 10 lat od wydania naszej debiutanckiej płyty „Polepione dźwięki” – mówił Fisz dla serwisu kulturaonline.pl – Nie lubimy jubileuszy, nie chcieliśmy też nagrywać nowych wersji starych nagrań czy wydawać czegoś w stylu „najlepszych przebojów”. Zrobiliśmy sobie prezent tą płytą trochę przez przypadek.

„To płyta w dużym stopniu sentymentalna – reklamował koncert organizator – to podróż do czasów, kiedy hip hop święcił swoje triumfy na międzynarodowej arenie. To właśnie w latach 90. trio Fisz, Emade i DJ Eprom zakochali się w tych brzmieniach, z wypiekami na twarzy podglądali, co dzieje się w muzyce. Hip hop okazał się dla nich najbardziej rewolucyjnym gatunkiem tamtych czasów. Płyta to swoisty hołd oddany klasyce tego gatunku. Muzycznie jak i tekstowo celowo najeżona została cytatami z twórczości ulubieńców – Run-D.M.C., Tribe Called Quest, BDP, Beastie Boys, Blackstar, jak również z początków własnej twórczości zespołu”.

– Dość długo pracowaliśmy nad płytą, prawie rok – mówił Fisz dla serwisu nowamuzyka.pl. – Obecnie skupiamy się nad tym, co lubimy najbardziej, czyli na koncertach. Mam nadzieję, że „Zwierzę bez nogi” wybuchnie koncertowo i tym samym otworzy nowy rozdział.

Z nowego krążka publiczność w Mega Clubie usłyszała m.in. piosenki: „Napoleon”, „Zwierzę bez nogi” i „Dziecko we mgle”. Muzycy wykonali też m.in. piosenki: „Szef kuchni”, „Jesteście gotowi?”, „Wiosna 86” i „Heavi metal”.

– To był najlepszy koncert Fisza, na jakim byłam – mówiła jedna z uczestniczek.

BK

Biznes z indeksem w kieszeni

"Suplement", nr 1/2012, "Nowe Zagłębie", nr 3 (3/21)

Młodzi Polacy rzadko decydują się na założenie własnego biznesu. Dlaczego? Czy warto się jednak odważyć? Jak radzą sobie ci, którzy zdecydowali się na własną firmę podczas studiów? Jakie instytucje mogą służyć tutaj pomocą?


ilustracja: BK, BS

Prawie połowa młodych Polaków chciałaby założyć własną działalność, ale decyduje się na to jedynie 2% z nich – informował w 2010 roku instytut MillwardBrown SMG/KRC. Młodzi boją się skomplikowanych przepisów podatkowych, konkurencji i braku środków.

W 2011 roku fundacja Edukacja dla Demokracji w ramach projektu „Kariera OK. Jesteśmy przedsiębiorczy” przygotowała raport z ogólnopolskiego badania studentów dotyczący postaw wobec utworzenia i prowadzenia przedsiębiorstwa. Badanie miało na celu m.in. odpowiedź na pytanie: jakie czynniki stanowią główne powody założenia własnej firmy? Wzięło w nim udział 517 studentów. Ankietowani odpowiedzieli: „samorealizacja, zajmowanie się rzeczami, które się lubi i czerpanie z tego satysfakcji” (28%), „niezależność i samodzielność” (25%), „nienormowany czas pracy” (15%), „brak szefa nad sobą” (13%), „wysokość dochodów” (13%) oraz „biuro, służbowy samochód, telefon” (5%).

Badanie pokazało także, w które umiejętności i postawy wymagane do prowadzenia własnej firmy ankietowani zostali wyposażeni podczas dotychczasowej edukacji (szkoła, uczelnia). Najwięcej osób wskazało: „organizację czasu” (17%), „umiejętność analizy problemów i podejmowania decyzji” (17%), a także „prowadzenie korespondencji przy użyciu e-maila oraz znajdowania potrzebnych informacji w Internecie” (16%). Zdaniem ankietowanych, dotychczasowa edukacja najmniej przygotowała ich w obszarach: „diagnozy sytuacji rynkowej (ustalenia, które z rodzajów działalności mają szansę powodzenia na lokalnym rynku)” (8%) oraz „praktycznych umiejętności zarządzania nabytych poprzez np. pracę w samorządzie uczniowskim, kole naukowym czy projekcie tematycznym” (5%).

Firma w Inkubatorze

Przy Uniwersytecie Śląskim funkcjonuje Akademicki Inkubator Przedsiębiorczości – instytucja, która osobom do 30. roku życia oferuje pomoc w zakładaniu firm i tworzeniu pomysłów biznesowych. Inkubatory działają w całej Polsce. Udostępniają pakiet usług, takich jak biuro, internet, telefon, faks (z czego można korzystać w ich biurach), a także służą obsługą księgową i prawną. Cena tych usług wynosi 250 zł miesięcznie. – Normalnie sama księgowość początkującej firmy kosztuje ok. 300/400 zł – mówił dla „Suplementu” w kwietniu 2011 roku Wojciech Kiliańczyk, koordynator AIP przy UŚ. Ponadto, inkubatory organizują szkolenia, głównie związane z rachunkowością, finansami i księgowością, zajmują się także promocją i budowaniem zespołów pracowniczych.

Fundacja AIP powstała 7 lat temu z inicjatywy warszawskich studentów. Na początku 2008 roku w fundacji działało w Polsce ok. 450 firm. Obecnie funkcjonuje ich ponad 1350. – Inkubatory cieszą się zainteresowaniem. Przy UŚ działa kilkanaście firm. Okres prowadzenia firmy w AIP trwa 24 miesiące. Po tym okresie część firm z powodzeniem działa na rynku – mówił koordynator.

Być na swoim


Dominika Hofman

fot. archiwum Dominiki Hofman

Dominika Hofman ma 26 lat. Pochodzi z małej wioski Wymysłów, położonej ok. 30 km od Katowic. W 2009 roku skończyła politologię na UŚ. Obecnie jest na studiach doktoranckich. Jej firma Maturowo była jedną z pierwszych, które powstały w AIP przy UŚ. Firma pomaga w przygotowaniach do matury z WOS-u i historii. Tworzy w tym celu e-podręczniki i kursy e-learningowe, jednak 95% przychodów firmy pochodzi z warsztatów, które organizuje w 10 miastach Polski. W ubiegłym roku przygotowała do matury 501 osób. – Na decyzję, żeby założyć własną firmę, złożyły się cechy mojej osobowości – mówi Dominika. – Chciałam być na swoim i zrobić też coś dobrego. Interesowała mnie dydaktyka i możliwości nauczania.

Na firmę zarobiła za granicą. W Stanach pracowała na obozie dla ortodoksyjnych żydów, a w Luksemburgu sprzątała. Biznes założyła z trzema koleżankami. Była wtedy na trzecim roku studiów. Z dwiema się nie dogadała. AIP było mediatorem w konflikcie. W inkubatorach prowadziła firmę przez trzy lata. Do dzisiaj odbywa się w nich księgowość Maturowa. Dla Dominiki pracuje 15 osób – trenerzy, grafik i programista.

Czytaj więcej »

Coś więcej niż muzyka Grubsona

www.suplement.us.edu.pl, luty 2012

– Chciałbym, żeby każdy był sobą i nie zmieniał ludzi, dopóki siebie nie pozna i w jakiś sposób nie zmieni. Życzę każdemu, żeby kochał to, co robi i żeby robił to, co kocha, bo wtedy człowiek się spełnia – mówił Grubson dla serwisu PIK. 4 lutego wystąpił w Zabrzu.


Grubson w CK Wiatrak

fot. KM

Pochodzący z Rybnika Tomasz Iwańca w swojej twórczości łączy rap i reggae. Muzyką zajął się w 1997 roku. Piosenki nagrywał wtedy w piwnicy wraz z grupą Po-3na Różnica. Swój pierwszy solowy materiał „N.O.C.” wydał własnym sumptem na przełomie 2003 i 2004 roku. W 2009 roku ukazała się jego pierwsza płyta „O.R.S.”. Dwa lata później w sklepach pojawiło się drugie solowe wydawnictwo Grubsona, dwupłytowy album „Coś więcej niż muzyka”. Na płycie gościnnie pojawili się m.in. Abradab (dawniej Kaliber 44) i Rahim (dawniej Paktofonika). Krążek został wyróżniony platynową płytą.

– Hip hop to coś więcej niż odłam muzyczny, to cała kultura, styl życia, taniec, graffiti – mówił w wywiadzie dla serwisu rybnik.com.pl. W teledysku do pochodzącej z jego ostatniej płyty piosenki „O.P.D.K.” wykorzystane zostały prace grafficiarzy z 0700 team (Franka Myszy, Szwedzkiego i Danuty Kuny).

Koncert w zabrzańskim CK Wiatrak miał odbyć się 3 grudnia. Z powodu choroby wykonawcy występ został przełożony, za co Iwańca przepraszał ze sceny. Za gramofonami towarzyszył mu DJ BRK. Publiczność usłyszała m.in. piosenki „Na szczycie”, „Nowa fala”, „Spiesz się powoli” i „Słowiańskie korzenie”. – W życiu liczą się trzy rzeczy – mówił Grubson przed wykonaniem „Naprawimy to” – wiara, nadzieja i to, że każdy problem można rozwiązać.

BK

Kazik znowu na żywo

www.suplement.us.edu.pl, luty 2012

– Od 12 lat nie graliśmy nowych piosenek – mówił ze sceny Kazik Staszewski. W katowickim Mega Clubie reaktywowana grupa Kazik na Żywo 3 lutego promowała wydany w listopadzie album „Bar la Curva / Plamy na słońcu”.


Kazik na Żywo

fot. Rafał Nowakowski

Wokalista Kultu w zespole KnŻ nagrał wcześniej cztery płyty: „Na żywo, ale w studio” (1994), „Porozumienie ponad podziałami” (1995), „Las Maquinas de la Muerte” (1999) oraz koncertowy „Występ” (2002). W 2004 roku grupa ogłosiła zakończenie działalności.

Koncert w Katowicach otworzył zespół Hasiok. KnŻ zagrał m.in. piosenki „Las Maquinas de la Muerte”, „Łysy jedzie do Moskwy”, „Tata dilera”, „W południe” oraz – z nowej płyty – „Mój synku”, „Hanna Gronkowiec walczy”, „Czemu ah czemu”, „Przecięty na pół”, „Polska jest ważna”, „Nie ma boga”, singiel „Plamy na słońcu” oraz „Balladę o Janku Wiśniewskim” z filmu „Czarny czwartek. Janek Wiśniewski padł”.

Jak na koncercie rockowym przystało, przez moment Kazik był na rękach publiczności. – Kiedy skaczę ze sceny, ściągam buty – mówił – bo w Spodku wróciłem na scenę w jednym.

BK

Australijskie widowisko w hołdzie Pink Floyd

www.suplement.us.edu.pl, styczeń 2012

Ostatnia trasa koncertowa brytyjskiej rockowej grupy Pink Floyd, jednego z najważniejszych zespołów w historii, miała miejsce w 1994 roku, po wydaniu ostatniego studyjnego albumu „The Division Bell”. Pod szyldem Pink Floyd muzycy wystąpili raz jeszcze w 2005 roku w Londynie. Dzisiaj najlepszą okazją do usłyszenia ich piosenek na żywo są koncerty The Australian Pink Floyd Show. 22 stycznia zespół wystąpił w katowickim Spodku.



The Australian Pink Floyd Show w Spodku

fot. KM

„The Australian Pink Floyd Show zaczynał w 1988 roku – zapowiadał koncert organizator – grając w lokalnych australijskich pubach, obecnie zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i Kanadzie osiągnął status mega gwiazdy, szczelnie wypełniając stadiony oraz ogromne hale koncertowe. Takiego sukcesu nie można określić inaczej niż fenomenalny. Zespół występował już w prawie wszystkich zakątkach świata poczynając od Sydney, poprzez największe hale Europy, a kończąc na tak egzotycznych miejscach, jak Chile czy Panama, wszędzie spotykając się z niesamowicie entuzjastycznym przyjęciem zarówno ze strony fanów, jak i krytyków. W 1993 roku muzycy pojawili się na pierwszym Międzynarodowym Konwencie Fanów Pink Floyd, gdzie zyskali przychylność jednej z najbardziej wymagających publiczności, która kiedykolwiek mogłaby pojawić się na ich koncercie. Doskonale dopracowany ponad dwugodzinny show, niesamowita gra świateł, projekcje wideo oraz charakterystyczne wizualizacje sprawiają, że ich koncerty są wiernym odzwierciedleniem wydarzenia jakim był każdy koncert Floydów”.

Widowisko zamknęła w Spodku wykonana na bis piosenka „Run Like Hell”.

BK

Pablopavo z mocnym bitem

www.suplement.us.edu.pl, styczeń 2012

– To muzyka „up the time”, jak to się ładnie mówi na Jamajce – o nagranej wspólnie z Praczasem płycie „Głodne kawałki” mówi Pablopavo. W Vavamuffin wokalista wykonuje reggae, raggamuffin i dancehall. Od czasu pierwszej solowej płyty „Telehon” zachwyca nie tylko krytyków. Paweł Sołtys poczuł głód mocnego bitu.


Pablopavo podczas koncertu Vavamuffin 21 stycznia w sosnowieckim MKD Kazimierz

fot. KM

W grudniu ukazała się płyta, którą nagrałeś wspólnie z Praczasem. Album zbiera dobre recenzje. Jak wyglądała praca nad krążkiem?

Specyficznie. Nie siedzieliśmy razem. Praczas przygotowywał szkielety muzyczne, ja pisałem do nich teksty i w drugim studiu z realizatorem nagrywałem wokale. Później wróciliśmy do Praczasa i dogrywaliśmy żywe instrumenty. Jest ich sporo – etniczne, sekcja dęta. Nadawaliśmy kawałkom ostateczny kształt.

Mówiłeś, że chciałeś zrobić coś lekko popieprzonego, z mocnym bitem, a żona była przerażona tym, co przynosiłeś do domu. Czym płyta różni się od tego, co do tej pory zrobiłeś?

To nowoczesna muzyka. „Up the time”, jak to ładnie się mówi na Jamajce. Nie jest to płyta pop. Większość utworów nie nadaje się do puszczania w radiach komercyjnych. Jest na niej szybko i gęsto. Z każdego utworu można zrobić kilka innych. Zmienia się tempo i tonacja. Teksty i wokale trzeba było zrobić tak, żeby współgrały. Nie ma tam klasycznych układów zwrotka-refren, w tej samej tonacji, które można nagrać w 5 minut. Dużo kombinowania.

Od marca będziemy to promować na koncertach. Przygotowujemy się na próbach. Materiał jest trudny. Będziemy grać w czteroosobowym składzie: Praczas, ja, Radek Polakowski na wielu instrumentach i perkusista Mysza. Jeden koncert na pewno zagramy na Śląsku, może więcej.

W solowej twórczości często nawiązujesz do Warszawy.

Mam nadzieję, że przy ostatniej płycie uciekłem od tego, bo zrobiła się z tego szufladka. To niebezpieczne dla artysty. Warszawa jest dla mnie ważna i kocham to miasto. Gdybym urodził się w Poznaniu i mieszkał tam całe życie, prawdopodobnie pisałbym o Poznaniu, jeśli w Sosnowcu, to o Sosnowcu. Pisze się o tym, co się zna. Łatwiej mi umiejscowić akcję piosenki na warszawskim Grochowie niż na sosnowieckim Kazimierzu, bo go nie znam na tyle. Nie wiem, gdzie się chodzi na piwko, nie wiem, gdzie się spotykają dziewczyny. Poza tym, jestem fanem ludowej muzyki warszawskiej, miejskiej, która istnieje od stu parudziesięciu lat. Słychać u mnie nawiązania do tych piosenek. Dwie płyty, które nagrałem z zespołem Ludziki, były bardzo warszawskie. Druga mniej. Płyta z Praczasem jest warszawska już mało, ale nie ucieknę od tego. Tam się urodziłem, tam mieszkam i tam mam zamiar umrzeć.

Na 2012 rok planowane są reedycje płyt Vavamuffin. Coś jeszcze?

Zaczynamy już robić nowe piosenki. Za niedługo pojawią się na koncertach. Nie wiem, czy płyta pojawi się w tym roku. Nagrywanie Vavamuffin to duża praca. Jest nas ośmiu. Musimy się zgrać.

W styczniu rusza cykl koncertów Trzy Niezwykłe Spotkania. Bierzesz w nich udział. Co to takiego?

Na pierwszym koncercie gra zespół R.U.T.A. z zespołem Paprika Korps. My, jako Pablopavo i Ludziki, będziemy grali z zespołem Świetliki. To nie będą koncerty, na których jedna kapela gra swój materiał, druga swój, dziękuję, do widzenia. Pomiędzy dwoma zespołami ma nastąpić interakcja. Świetliki wykonają dwie nasze piosenki, my wykonamy dwie ich piosenki, nasz akordeonista zagra z nimi, ich altowiolistka zagra z nami. Ze spotkania ma powstać nowa jakość. Cieszę się, bo Świetliki to dla mnie ważny zespół. Prawdopodobnie będziemy to rejestrować. Nie wykluczam, chociaż nie obiecuję, że będzie z tego wydawnictwo.

Twoje płyty zbierają dobre recenzje, ale twoje solowe koncerty nie zawsze cieszą się dużą popularnością. To zniechęcające?

Gram z zespołem Vavamuffin, który jest dosyć popularny. Zdarza mu się grać na ogromnych imprezach. W Warszawie nie narzekam. Tam przychodzi 500-600 osób. Muzyka, którą robię jako Pablopavo i Ludziki, jest trudniejsza. To nie jest muzyka z list przebojów. Mniej taneczna i energetyczna niż Vavamuffin. Lubię to, co robię i fajnie jest, kiedy na sali jest 400 osób, ale kiedy jest 50 i koncert jest dobry, to nie ma to dla mnie większego znaczenia. Dopiero później martwię się z żoną przy rachunkach. Pablopavo i Ludziki nigdy nie będą popularni tak, jak Vavamuffin. W ciągu półtora roku będzie nowa płyta z Ludzikami. Nie poddajemy się. Gramy dalej.

Gdybyś dostał propozycję zostania jurorem w programie typu „Mam talent”, zastanowiłbyś się?

Nie widzę się w tym. Nie wyobrażam sobie, że wychodzi facet czy dziewczyna, śpiewa piosenkę, następnie stoi jak idiota, a tu siedzą jacyś ludzie, którzy z niewiadomych powodów mają mu powiedzieć, czy jest fajny czy nie. Muzyka, to nie wyścigi. W Polsce wszystko się do tego sprowadziło. Musisz wygrać program i nie da się inaczej promować muzyki. Zupełnie mi się to nie podoba. Nie oglądam tych programów. Obejrzałem dwa-trzy odcinki i czułem się zażenowany, nie obrażając tych, którzy tam występują czy tych, którzy są w jury. To może są i będą fantastyczni artyści, ale nie odpowiada mi formuła. Wyznacznikiem powinna być publiczność. Idziesz, grasz koncert i albo to się ludziom podoba, albo nie. Na pewno bym odmówił, ale gdyby się okazało, że moja żona jest chora i potrzebuję pieniędzy, zgodziłbym się. Są rzeczy ważniejsze od dumy i tego, co o sobie myślisz.

BK

Magik upamiętniony

www.suplement.us.edu.pl, grudzień 2011

W 11. rocznicę śmierci Piotra „Magika” Łuszcza w katowickim Mega Clubie odbył się koncert poświęcony jego pamięci. Na scenie pojawili się wykonawcy, z którymi raper współtworzył legendarne grupy Kaliber 44 i Paktofonika.


W hołdzie Magikowi wystąpił Abradab

fot. KM

Obdarzony charakterystycznym głosem Magik karierę rozpoczął w towarzystwie braci Martenów, Abradba i Joki, założycieli Kalibra 44. Z grupą raper nagrał dwie płyty: debiutancką „Księgę Tajemniczą. Prolog” (1996) oraz „W 63 minuty dookoła świata” (1998), która okazała się dużym sukcesem. W 2000 roku Kaliber 44 nagrał ostatni album „3:44”. Od tamtej pory Abradab z powodzeniem kontynuuje karierę solową, a Joka występuje już sporadycznie.

Magik, po odejściu z grupy, wraz z Fokusem i Rahimem stworzył Paktofonikę. 26 grudnia 2000 roku, kilka dni po wydaniu ich pierwszej płyty „Kinematografia”, w wieku 22 lat popełnił samobójstwo skacząc z okna swojego mieszkania w Katowicach-Bogucicach. W 2003 roku Paktofonika zakończyła działalność pożegnalnym koncertem w Spodku. Jej członkowie założyli grupę Pokahontaz.

Podczas koncertu w Mega Clubie Abradab, Joka i DJ Feel-X wykonali m.in. „Brat nie ma już miłości dla mnie”, „Konfrontacje” i „Masz albo myślisz o nich aż...” oraz solowe piosenki Abradaba „Rapowe ziarno 2 (Szyderap)” i „Lubiędobre”.

Fokus, Rahim i DJ Bambus zagrali m.in. „2 kilo”, „C.D. Kinematografii”, „Chwile ulotne”, „Ja to ja”, „Priorytety” oraz kultowe „Jestem bogiem” ze słynnym tekstem: „Jestem bogiem / Uświadom to sobie / Ty też jesteś Bogiem / Tylko wyobraź to sobie”.

Hołd legendzie rapu oddał las podniesionych rąk. Niespodzianką wieczoru był gościnny udział Gutka, wokalisty Indios Bravos. – Było pięknie! – mówiła jedna z uczestniczek.

Część dochodu z koncertu przekazana zostanie rodzinie Magika. Ze względu na duże zainteresowanie występy powtórzone zostały następnego dnia. Dziękując publiczności za przybycie głos zabrał wtedy ojciec Magika. Na scenie pojawił się w towarzystwie jego syna Filipa.

Koncert rejestrowany był na potrzeby dokumentalnego DVD. Na 2012 rok zapowiadana jest również premiera poświęconego Paktofonice filmu fabularnego Leszka Dawida „Jesteś bogiem”. W rolę Magika wcieli się Marcin Kowalczyk.

BK